Ο θαυμαστός καινούργιος κόσμος του 21ου αιώνα!

Η Βιοτεχνολογία και ο φόβος από τη βεβαιότητα ότι ο θαυμαστός καινούργιος κόσμος έρχεται τον 21 ο αιώνα.



Αν θέλετε να μιλήσουμε με αυστηρά επιστημονική γλώσσα όροι,όπως "προαίσθηση",δεν μπορούν να έχουν θέση σ'έναν κόσμο που αναζητεί επίμονα αποδείξεις για να κάνει τις όποιες επιλογές του.

Με προαισθήσεις δηλαδή και αξιώματα δεν αντιμετωπίζονται διλήμματα,που δεν παρέχουν περιθώρια αναμονής σ'έναν κόσμο,που μεταβάλλεται με ρυθμούς μάλλον ασύλληπτους για τον κοινό ανθρώπινο νου και τους οποίους (ρυθμούς)ετεροκαθορίζουν οι λεγόμενες τεχνοεπιστήμες.

Άρα είναι λάθος να πούμε ότι "έχουμε την προαίσθηση" ότι ο κόσμος,όπως τον γνωρίσαμε,με τη δομή,τις αρχές και τις αξίες του,σε λιγότερο χρόνο απ'αυτόν που καταλαμβάνει μια ανθρώπινη γενεά,θα έχει πάψει πια να υπάρχει.

Θα ήταν όμως ορθό να διατυπώσουμε τη βεβαιότητα και στη συνέχεια να την αποδείξουμε ότι πράγματι όλα γύρω μας αλλάζουν κατά τρόπο δραματικό και μάλλον ανεπίστρεπτο!

Και αυτή η αλλαγή δεν αφορά απλώς στις δυνατότητες που παρέχει η σύγχρονη τεχνολογία στον άνθρωπο,αλλά στη ριζική αναθεώρηση εννοιών όπως είναι η ζωή,η κοινωνία,ο άνθρωπος και στον εκ νέου επαναπροσδιορισμό του περιεχομένου των εννοιών αυτών.

Άρα,ή αποφασίζουμε να αναζητήσουμε επιχειρήματα και να τα τεκμηριώσουμε,μετέχοντας αναγκαστικά στη διαδικασία επαναπροσδιορισμού της έννοιας της ζωής ή παραμένουμε στις βεβαιότητες και τα αξιώματά μας και μας προσπερνούν οι εξελίξεις,μένοντας για πάντα νοσταλγοί ενός κόσμου που πέρασε ανεπίστρεπτα.

Και η άποψη αυτή δεν είναι ενδεχομένως υπερβολική για να φανούμε συνεπείς στο κλίμα που διαμορφώνεται.Είναι πλέον τεκμηριωμένη βεβαιότητα,που προκύπτει από πρακτικές,τις οποίες ούτως ή άλλως έχουμε υιοθετήσει και οι οποίες δίνουν το μέτρο των επιλογών που είμαστε υποχρεωμένοι να αποδχθούμε στην αυγή ακόμη του αιώνα της Βιοτεχνολογίας.

Θέλετε ένα απλοϊκό αλλά χαρακτηριστικό παράδειγμα των δυνατοτήτων,με τις οποίες μας προικοδότησε ο αιώνας που πέρασε σε σχέση με τις πρακτικές αυτές;

Με αμνιοπαρακέντηση ή καλλιέργεια εβρυικής τροφοβλάστης μπορούμε στο όνομα της ευγονικής να θυσιάζουμε έμβρυα που βαρύνονται με κληρονομικά νοσήματα.

Μάθαμε δηλαδή να ρίχνουμε στον Καιάδα(στον Καιάδα οι αρχαίοι Σπαρτιάτες έριχναν τους κακούργους,ενώ τα προβληματικά βρέφη τα έριχναν στους Αποθετήρες,παρόμοια απόκρημνη περιοχή του Ταϋγέτου-αν θέλουμε να κυριολεκτούμε)τους γενετικά ανάπηρους,για να αναστήσουμε μια κοινωνία υιών ανθρώπων!

Υπερβολές θα μου πείτε.

Θα συμφωνήσω μαζί σας.

Ωστόσο καλό είναι να το συζητήσουμε το θέμα,αν θέλουμε τουλάχιστον να είμαστε ειλικρινείς για το περιεχόμενο της ζωής στον αιώνα της Βιοτεχνολογίας και στην πιθανή αλλοίωση του νοήματος αυτού από την άδηλη δράση των λεγόμενων τεχνοεπιστημών και κυρίως της Μοριακής Γενετικής,που μας άφησε άφωνους με την ταχύτητα,με την οποία "διάβασε"το ανθρώπινο γονιδίωμα και το οποίο σήμερα ετοιμάζεται να πατεντάρει καινα το προσαρμόσει στις ανάγκες της αγοράς.

Επομένως και για να είμαστε πρακτκοί στις αναρτήσεις που θα ακολουθήσουν,θα περιγράψουμε καταρχήν το πρόβλημα,που σίγουρα υπάρχει,όσο και αν είναι άδηλες οι περισσότερες παράμετροί του,και θα επιχειρήσουμε να θέσουμε μια σειρά από ερωτήματα,προκαλώντας τη δική σας απάντηση ή τουλάχιστον το δικό σας προβληματισμό.

The Magistrate

The magistrate (full treatment) A few years after the crucifixion of Jesus of Nazareth in Judea the rumors that reach Rome about His Resurrection and mainly the effect that this ‘superstition’ has on almost all the social classes of the Empire will for the first time force the emperor Claudius to carry out unofficial inquisitions as to the origin and goals of this ‘myth’. The orator Titius Libius will take on the difficult mission of going to Judea in order to interrogate all those who were witness to the crucifixion of Jesus of Nazareth and to put to trial whoever spread the falsehoods about the resurrection of this prisoner who had been put to death on the cross. A little while before leaving Rome, Titius Libius is paid a visit by the widow of a Roman officer who asks him to investigate the circumstances surrounding her husband’s death in Judea as all those who survived the attack on their encampment by Jewish robbers had returned to Rome with huge fortunes… The orator is charmed by Lydia and accepts to investigate the circumstances of her husband’s death in order to keep in contact with her. However, when he goes to Judea and begins his investigatory work he will soon realize that the attempts on his life do not ultimately come from the followers of Jesus who want to obstruct his work, but from the paid assassins of those who have reason not to want the circumstances of the strange attack by Jewish robbers to come to light, including the disappearance of a large amount of money that was being transferred to Rome by a military detachment whose leader had been the centurion Poplius Lentulius, Lydia’s husband. Nonetheless, performing a delicate balancing act, Titius Livius will eventually succeed in questioning significant surviving biblical figures as well as ordinary people who had met Jesus, collecting valuable information which will allow him to reach a final conclusion as to who Jesus of Nazareth really was and whether in fact he was resurrected three days after his death. The young Jew companion, Simon, that is convinced finally for his honesty, but also for his internal need to find the truth, Christian himself, will show him the place of Jesus’s torture but also the place that they placed His body. The next step is for Titus Livius to meet one of Jesus’s student, Evangelist Mathew, which firstly he approaches with mistrust. The anaphora of Mathew in the Crucifixion and His Resurrection shakes the certainties of Titus Livius, however as judicial speaker he wants proofs in order to accept the truth of Christians. Mathew asks him to have patience and the proofs will come to him. After a few days Simon will lead him to Galiley, where he will meet Maria Magdaline. The interrogation of Maria Magdaline is catalytic. Titus Livius has drawn his conclusions, ready to returns to Rome. In Jerusalem however an unpleasant surprise awaits for him. Claudius has died and Neron has succeeded him. Thus his Roman persecutors decide without fear to take him out of the way. His attempt of murder however is still detered from Simon and certain Christians, that wants without fail the testimony of Titus Livius to reach Rome. Titus Livius will reach Rome, the day that Neron burns it, while he becomes a witness of killing of thousands of Christians in the Colloseum, that were considered responsible for the fire. During the next days he will find shelter in the house of Lydia, that will fall in love with him, until he accomplishes with the help of senatots, that were benefited by hims, to achieves the juridicial prosecution of the main guilty of the murder the Roman chiliarch in Judea. What however will torture him up to his death, in a very old age, is that he could not prove judicial that Jesus, of Nazareth, resurrected from the dead, even if he had the testimonies of those that saw the killing and His Resurrection!

Τι πρόκειται να συμβεί στο χώρο της υγείας.

Προφανώς ο ΕΟΠΥΥ είναι ο δούρειος ίππος της πτωχοποίησης της Υγείας.Ο ίδιος ευφυής νους που θεωρεί τεκμήριο προς φορολόγηση το παιδί,ο ίδιος νους αποφάσισε πως θα έπρεπε να ενοποιήσει τους κλάδους υγείας των ασφαλιστικών ταμείων, υγειών και ελλειματικών,και άρα να κάνει χρήση των ταμειακών τους αποθεμάτων,ώστε να καλύψει τις δαπάνες υγείας των ασφαλισμένων. Προφανώς αυτή η ευφυής σύλληψη απέτυχε και τώρα όλα τα ταμεία είναι ελλειματικά και άρα και ο ΕΟΠΥΥ είναι ελλειματικός,αδυνατώντας να αποπληρώσει,ιατρική,φαρμακευτική,εργαστηριακή και νοσοκομειακή δαπάνη. Με άλλα λόγια στην Υγεία τουλάχιστον το γνωρίζουμε πως έχουμε πτωχεύσει,οριστικά!

Στο ίδιο έργο θεατές!

Από τη Δευτέρα 9 Ιουλίου αρχίζει ο πραγματικός πολιτικός χρόνος για την κυβέρνηση συνεργασίας τριών κοινοβουλευτικών κομμάτων. Από μια άποψη είναι ένα θετικό δεδομένο,μάλλον καινούργιο για την ελληνική πολιτική πραγματικότητα. Ωστόσο διατηρώ πολλές επιφυλάξεις για την αποτελεσματικότητα αυτής της κυβέρνησης, επειδή επιχειρεί να μάς βγάλει από την κρίση με την ίδια συνταγή,που χωθήκαμε σ'αυτήν. Οι Τράπεζες,η ανακεφαλαίωσή τους,το νομισματοπιστωτικό σύστημα,η αναδιάρθρωση του Δημοσίου...τα ίδια και τα ίδια χωρίς να διαφαίνεται κάτι διαφορετικό στον ορίζοντα. Οι μισθοί και οι συντάξεις πείνας,οι αυτοκτονίες,η ανεργία,η εξαθλίωση θα συνεχίσουν να τροφοδοτούν με απελπισία το λαό και η κυβέρνηση θα παλεύει για τα ίδια και τα ίδια. Από την άλλη,η οπισθοδρόμηση σε κοινωνικοοικονομικά μοντέλα του προηγούμενου αιώνα,σήμερα δεν είναι μόνο αδιέξοδη λύση αλλά και άκρως επικίνδυνη,επειδή διαθέτουμε με βούλα ενεργειακά αποθέματα,που θα πρέπει να τα διαχειριστούμε διαθέτοντας ισχυρές συμμαχίες και συνεργασίες. Άρα το πρώτο συμπέρασμα,λίγο πριν πάρει ψήφο εμπιστοσύνης η σημερινή κυβέρνηση,είναι η αίσθηση πως το υπάρχον πολιτικό προσωπικό είναι ανεπαρκές για να ανταποκριθεί σε μια ριζική και καινοτομική αλλαγή του οικονομικού και κοινωνικού μοντέλου που πρέπει να ακολουθήσει η χώρα για να αναγεννηθεί. Και ο Υπουργός Εθνικής Οικονομίας,ο αξιότιμος κύριος Στουρνάρας,μετά την ομιλία του στη Βουλή,με έπεισε πλήρως για την αίσθηση αυτής της ανεπάρκειας,που την επικαλέστηκα προηγουμένως.

Κάποιος πρέπει να θυμίσει στους Γερμανούς την ιστορία τους!

Κάποιος πρέπει να υπενθυμίσει στους Γερμανούς ότι οι πρόγονοί τους υπήρξαν αυτουργοί ή συνένοχοι στα μεγαλύτερα εγκλήματα που διαπράχθηκαν κατά της ανθρωπότητας!
Γερμανοί μιλιταριστές στη διάρκεια του Α'Παγκοσμίου Πολέμου επινόησαν και πρότειναν στους Τούρκους συνεταίρους τους τα περίφημα αμελέ ταμπουρού,τα τάγματα εργασίας ,όπου εξοντώθηκαν χιλιάδες νεαροί έλληνες για να αδειάσουν τα μικρασιατικά παράλια από τους ελληνικούς πληθυσμούς!
Φυσικά λίγα χρόνια αργότερα οι ίδιοι μιλιταριστές επινόησαν τα στρατόπεδα μαζικής εξόντωσης των εβραίων,των ρομά και όσων ήταν διαφορετικοί,για να απαλλάξουν τον κόσμο που ονειρεύονταν από τα μιάσματα.
Πολλά χρόνια αργότερα απλώς εκδικήθηκαν λαούς όπως οι Γιουγκοσλάβοι που τους ταπείνωσαν στο πεδίο της μάχης ,απαιτώντας τη διάλυση της χώρας τους!
Θα τους υπενθυμίσουμε ότι ηττήθηκαν από τους Συμμάχους ,γιατί τους πολέμησαν στα Βαλκάνια λαοί,όπως ο ελληνικός,που αρνήθηκαν να υποταχθούν στο φασισμό και το ναζισμό.
Σιωπή και σεβασμός λοιπόν,γιατί τα μνήματα στα Καλάβρυτα και στο Κομμένο της Άρτας στέκουν ακόμη πληγές που είναι ανοιχτές...φίλοι και σύμμαχοι Γερμανοί!
Αυτά για την ιστορία και τα 2.000 χρόνια σιωπής!

Όλα είναι στο μυαλό μας!2

Όλα είναι εντός μας!Υπάρχουν και πεθαίνουν στον κόσμο των εσωτερικών ισορροπιών,που έχουμε οικοδομήσει για να ζήσουμε,όπως ζούμε.Κι αν κάποτε π.χ. με την τέχνη επιχειρούμε να αποκαλύψουμε ένα μέρος του κόσμου αυτού,μην είστε τόσο βέβαιοι πως το πετυχαίνουμε κιόλας!Ο κόσμος αυτός είναι εξ'ορισμού δαιδαλώδης,εύθραυστος κι αν τον αγγίξεις δεν είναι βέβαιο πως θα μπορέσεις να τον πάρεις στην παλάμη σου!

Όλα είναι στο μυαλό μας!

Και όχι στις αισθήσεις μας!
Μην απορείτε!
Πέρα από τις αισθήσεις,που παράγουν ένα μετρήσιμο νευροαισθητηριακό αποτέλεσμα,υπάρχει ο τελικός αναλυτής,ο εγκέφαλος,που για τον καθένα μας,είναι μοναδικός και ανεπανάληπτος.Έτσι ακόμη κι αν νομίζουμε πως μπορούμε να αποτυπώνουμε με κοινό τρόπο την επίδραση του κόσμου που μάς περιβάλλει με διαύλους επκοινωνίας,όπως είναι η γλώσσα,στην πραγματικότητα εκφράζουμε αυτό που εμείς νομίζουμε πως συμβαίνει σε κάθε στιγμή!
Και δεν είναι μόνο αυτή η διαπίστωση,που έτσι κι αλλιώς υπάρχει γενετικά!
Σ'αυτόν το μοναδικό και ανεπανάληπτο ανθρώπινο εγκέφαλο υπάρχει ένας άλλος κόσμος,απροσμέτρητος,απύθμενος,ακατάληπτος,δυσερμηνευτός,απρόσμενος,στον οποίο ζούμε διπλή ζωή!
Κι αν θέλετε τη γνώμη μου,την πραγματική ζωή,που δεν μπορούν να προσεγγίσουν οι αισθήσεις μας!
Θα επανέλθουμε αναλυτικά σ'αυτήν την προσέγγιση.Το μόνο ίσως που θα μπορούσα να προσθέσω σ'αυτή τη "θεωρία" για να την αποδείξω είναι η ευκολία που δραπετεύουμε στον πυρήνα μιας κινηματογραφικής ταινίας,που απλώς μάς υπενθυμίζει πως ο κόσμος της διπλής μας ζωής μπορεί και να υπάρχει στην πραγματικότητα,όσο ακραίο και αν είναι το σενάριό της!