Η μοίρα του ανθρώπου.

Η γοητεία της ουτοπίας

Ένα τραγικό και συνάμα λυτρωτικό αφήγημα για τη μοίρα του ανθρώπου να υποκύπτει στη γοητεία της ουτοπίας και στις δαιδαλώδεις επιθυμίες του νου του.

Από τις εκδόσεις "Αρμός"

Ας είμαστε ειλικρινείς.Όποιος βαρύνεται με την άσκηση της εξουσίας γνωρίζει πώς παίζεται το παιχνίδι!

Το Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ τέλειωσε...αν δε το καταλάβατε.Εκτός κι αν το γεγονός σάς ήταν εντελώς αδιάφορο έτσι κι αλλιώς!
Υπήρξαν σημαντικά θεματικά "τραπέζια" και διατυπώθηκαν ενδιαφέρουσες προτάσεις...για αρχειοθέτηση.
Ωστόσο να πούμε τα πράγματα με τ'όνομά τους.
Όταν έχεις κυβερνήσει,ξέρεις πώς διαρθρώνεται η Οικονομία,ποιοί την ελέγχουν,πώς κάνουν παιχνίδι,όταν αρνείσαι να συζητήσεις μαζί τους,πώς μπορούν εύκολα ή δύσκολα να σε πετάξουν έξω από τους προγραμματισμούς σου!
Ξέρεις ακόμη τα όριά σου στο διεθνές παιχνίδι άσκησης εξουσίας,γνωρίζεις τις αυτονόητες δεσμεύσεις σου απέναντι στο διεθνή παράγοντα και στους οργανισμούς που μετέχεις και ,ανάλογα με την αντοχή σου,ρισκάρεις ή κάθεσαι στα αυγά σου.
Αυτά τα γνωρίζει το ΠΑΣΟΚ.
Ο λαός ενδεχομένως τα διαισθάνεται ή τα αποδέχεται σιωπηλά...ελπίζοντας στο φιλότιμο του πρώην ιδεολόγου που εμπιστεύτηκε για να τον κυβερνήσει.
Αυτή τη φορά όμως όποιος προτίθεται να "κατεβάσει"κυβερνητική πλατφόρμα πρέπει να μιλήσει χωρίς υπεκφυγές και μισόλογα πώς θα διαχειριστεί αυτό το τοπίο.
Καθαρά και ξάστερα πώς θα διαχρειριστεί το ναρκοπέδιο της Οικονομίας.
Τι πολιτική θα χαράξει έναντι όλων όσων με θεσμικό και εξωθεσμικό τρόπο "νέμονται"τον πλούτο της χώρας.
Ποια θα είναι η στάση του απέναντι στο διεθνή παράγοντα,που έτσι κι αλλιώς μάς θεωρεί
χωράφι του κι εμείς του αναγανωρίζαμε ως σήμερα τον προστατευτισμό του έναντι των όποιων επιβουλών σε βάρος μας.
Να μας πει,βρε αδελφέ,αφού δεν μπορεί το ΠΑΣΟΚ και η Ν.Δ. να μας βγάλει από την κρίση,πώς και με ποιους πολιτικούς ένας άλλος σχηματισμός θα αναλάβει το δύσκολο εγχείρημα όχι της διαχείρισης της κρίσης αλλά της διεξόδου απ'αυτήν!
Και πριν ακούσουμε υποσχέσεις και συνθήματα,καλό είναι ο νέος σωτήρας στη συνείδηση της κοινωνίας να μάς ξεκαθαρίσει πώς θα λύσει τα απλά καθημερινά προβλήματα,όπως για παράδειγμα τη διαχείριση των απορριμάτων,πίσω από την οποία συγκρούνται(άκου να δεις)
απίστευτα συμφέροντα!
Μ.Κοκκινάρης

Στην ανάρτηση της 17ης Σεπτεμβρίου 2007 κάτι γράψαμε...

Προφανώς οι τελευταίες δημοσκοπήσεις επιβεβαιώνουν πως κανένα από τα δύο μεγάλα κόμματα δεν κατάλαβε ότι μετά της εκλογές της 16ης Σεπτεμβρίου 2007 το πολιτικό τοπίο άλλαξε στη χώρα.
Καλώς ή κακώς οι πολίτες δεν εγκλωβίζονται πλέον σε διλήμματα ή ιδεολογήματα.
Ήρθε η ώρα του πολιτικού ρεαλισμού.
Ωστόσο η ευθύνη αυτών που θα διαχειριστούν την νέα πολιτική πραγματικότητα είναι τεράστια κυριολεκτικά.
Αυτό λοιπόν που περιμένουν οι πολίτες είναι ρεαλιστικός προγραμματικός λόγος αλλά και νέα πρόσωπα,που θα τον υλοποιήσουν.
Αυτό ισχύει φυσικά και για όποιο κόμμα νομίζει πως μπορεί να παρακολουθήσει το πολιτικό αίτημα της εποχής που δεν είναι γενικά και αόριστα η αλλαγή αλλά η μεταμόρφωση θεσμών,αξιών,διαδικασιών σε εργαλεία εξανθρωπισμού της ζωής και της κοινωνίας.
Φυσικά πάνω απ'όλα είναι η Οικονομία...αλλά και πάνω από την Οικονομία είναι ο Άνθρωπος.
Ο άνεργος,ο υποαπασχολούμενος,ο αδιόριστος,ο συμβασιούχος,ο νέος των 600 EUR!
Αυτός που απαιτεί αξιοπρέπεια στη ζωή και το θάνατο,στην υγεία και την αρρώστια.!
Προγραμματικός λόγος αλλά και άφθαρτα πολιτικά πρόσωπα,έτοιμα ν'αγωνιστούν για την υλοποίηση του κοινωνικού μετασχηματισμού,της ανάδειξης των προβλημάτων της καθημερινότητας αλλά και της λύσης αυτών των προβλημάτων!
Όχι ευχές και λόγια.
Τρόπους,μεθόδους,νεωτερικές ιδές για όλα τα θέματα της καθημερινότητας.
Από τα πολύ μεγάλα ως τα πιο ασήμαντα αλλά και συγχρόνως τα πιο σημαντικά!
Ιδές,αρχές,πρόσωπα,αξιοπιστία,αγωνία και αγώνας.
Διαφορετικά θα έχουμε μία απ'τα ίδια του 1981!
Μιχάλης Κοκκινάρης

Η γοητεία της ουτοπίας.

Από τις εκδόσεις "Αρμός" επανεκδίδεται το μυθιστόρημα "Η Γοητεία της Ουτοπίας",το οποίο πέρα από τα μυθοπλαστικά στοιχεία,αναλύει τις πολιτικές προϋποθέσεις της γένεσης της πολιτικής ουτοπίας,που παρασύρει λαούς και κυβερνήσεις σε ανεξέλεγκτη άσκηση βίας,προκειμένου να επιβληθούν σε άλλους λαούς.
Για τους Αθηναίους του 5ου π.Χ.αιώνα Η "Σικελική Εκστρατεία"ήταν το αποκορύφωμα της πολιτικής και στρατιωτικής τους ουτοπίας,να κυριαρχήσουν στον κόσμο και να επιβάλουν τη
Δημοκρατία.
Δεν είναι τυχαίο πως το 2000 έστειλα το μυθιστόρημα αυτό στον τότε πρεσβευτή των ΗΠΑ κ.Νίκολας Μπερνς,όταν η χώρα του βομβάρδιζε τη Σερβία,υπενθυμίζοντάς του πως οι Αμερικανοί θα έπρεπε να πάρουν στα σοβαρά το Θουκυδίδη,για να παραδειγματιστούν από ανάλογες συμπεριφορές άλλων λαών, που πλήρωσαν πολύ ακριβά τις πολιτικές τους ουτοπίες.
Φυσικά τότε δε φανταζόμουνα ό,τι επρόκειτο να ακολουθήσει με την περαιτέρω κλιμάκωσης της βίας στο όνομα της Δημοκρατίας!
Αυτή λοιπόν είναι "Η γοητεία της Ουτοπίας",ένα γλυκόπικρο μυθιστόρημα,που ελπίζω πως περιέχει σημαντικά μηνύματα.
Μιχάλης Κοκκινάρης

Μπορεί, για παράδειγμα,ο Αλέξης Τσίπρας,ο Ευάγγελος Βενιζέλος και η κυρία Ντόρα Μπακογιάννη να επωμιστούν την ευθύνη της ανανέωσης της πολιτικής ζωής;

Πρέπει να το ξεκαθαρίσουμε:Δεν είναι θέμα πολιτικών προσώπων η ανανέωση της πολιτικής ζωής του τόπου.Δεν είναι πρόβλημα ατομικής προαίρεσης η ανανέωση του πολιτικού σκηνικού.
Και όπως επισημάνθηκε σε προηγούμενη ανάρτηση ,έχουμε ένα σύστημα πολιτικών αξιών,που μπορούν να ασκήσουν ρυθμστικό ρόλο στην άσκηση της εξουσίας.
Το θέμα,το πρόβλημα,η πρόκληση είναι η ανανέωση των πολιτικών ιδεών,που θα αντιμετωπίσουν με αποτελεσματικότητα τα προβλήματα της κοινωνίας.
Μένω πραγματικά έκπληκτος με την ικανότητα μερίδας δημοσιογράφων να αποτυπώνουν εύστοχα,γλαφυρά και αποτελεσματικά τα φαινόμενα της παθογένειας της ελληνικής πραγματικότητας,αλλά και απογοητεύομαι όταν η μόνιμη επωδός αυτής της ακτινογραφικής ανάλυσης είναι η φράση:"είναι θέμα πολιτικής βούλησης".
Όταν φτάνει στο γιατρό μια ακτινογραφία που υποδηλώνει κακοήθεια,ο γιατρός δεν κουνάει το κεφάλι του λέγοντας απλά πως έχουμε πρόβλημα,αλλά κάνει εκείνους τους χειρισμούς για να απαλλάξει(αν μπορεί)τον ασθενή από την κακοήθεια!
Οι δημοσιογράφοι επισημαίνουν,πο πολιτικοί κουνούν ανίκανοι το κεφάλι και ο ασθενής συνεχίζει να πάσχει.
Να γράψουμε λοιπόν μια ιατρική συνταγή για την κακοήθεια που ταλανίζει την ελληνική πολιτική πραγματικότητα:
Όχι άλλοι αυτόκλητοι σωτήρες,όταν μάλιστα είναι ανακυκλωμένοι από τα ίδια υλικά που είναι και οι υπόλοιποι σωτήρες μας.
Χρειαζόμαστε άμεσα ανθρώπους με χειρουργικές ικανότητες με νεωτερικές,πρωτοπόρες και αποτελεσματικές τεχνικές για να χειρουργήσουν τα καρκινώματα της ελληνικής κοινωνίας.
Αυτή τη φορά μάλιστα οι ίδιες οι κακοήθειες θα μας κατευθύνουν για να επιλέξουμε τους ειδικούς.
Χρειαζόμαστε ένα αποτελεσματικό και σύγχρονο μοντέλο εκπαίδευσης.
Ποια είναι η αποτελεσματική και προσγειωμένη πολιτική πρόταση για να το επιτύχει;
Αυτούς που την εκφράζουν,αυτούς θα επιλέξουμε!
Χρειαζόμαστε πολιτικούς συνεργάτες για να αποτρέψουμε την περαιτέρω υποβάθμιση του περιβάλλοντος.
Ποιοι εγγυώνται Υπουργείο Περιβάλλοντος που θα λογοδοτεί στο λαό;
Αυτούς θα επιλέξουμε!
Ποιοι θα χαράξουν επιτέλους με παραδείγματα εθνική πολιτική Υγείας;
Αυτούς θα επιλέξουμε!
Ποιοι εγγυώνται με προθεσμίες πως θα εξυγιάνουν την αγορά και θα καταπολεμήσουν την ακρίβεια;
Αυτούς θα επιλέξουμε!
Όλα τ'άλλα είναι παλαιομερολογίτικες συνταγές ή γιατροσόφια!

Χρόνε,φίλε μου,γειά σου και σ'ευχαριστώ...

Για όσα μας χάρισες και για όσα μας στέρησες!
Γι'αυτά που έγιναν πραγματικότητα και γι'αυτά που συνεχίζουν να παραμένουν όνειρα!
Για τη δύναμη που έχεις να γιατρεύεις και για την ελπίδα που σπέρνεις στις καρδιές μας!
Χρόνε,φίλε,γειά σου...κι αν είναι να μας κάνεις ένα τελευταίο δώρο...αυτό να είναι μια ανάσα
απ'τη σοφία σου,για να δούμε πιο καθαρά το δρόμο που θα μας ενώσει σε μια προσσπάθεια
για τον εξανθρωπισμό της ζωής μας.